Rekolekcje w Krakowie

Choć już tyle razy prowadziłem rekolekcje zamknięte z młodzieżą, to turnus rekolekcyjny, który odbył się w dniach 07-11 listopada 2003 r., był dla mnie nowym doświadczeniem, które bardzo mnie ubogaciło. Dwudziestu młodych chłopców, którzy nagle znaleźli się w murach klasztoru na pewno dla całej wspólnoty było wielkim przeżyciem, które poniekąd wywróciło rytm dnia konwentu, bo gdy miała być chwila ciszy i adoracji Najświętszego Sakramentu, zaczęły dobiegać odgłosy Mszy świętej w oratorium. Te kilka dni spędzone razem obfitowało w różne doświadczenia. Były chwile śmiechu w czasie pogodnego wieczoru, który upłyną wśród śpiewu i zabaw, były też chwile zadumy nad otaczającą nas zewsząd historią w klasztorze Karmelitów czy też w pustelni Kamedułów. Ważnymi chwilami były spotkania w grupach prowadzone przez braci kleryków, oraz poczucie atmosfery Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach. Chwile, które dał nam Bóg, to czas łaski, który mam nadzieje, dobrze wykorzystaliśmy.
"Szukam Ciebie Jezu" - to dziwne sformułowanie tematu rekolekcji, po co szukać skoro Jezus jest tak blisko? Czyżby Jezus się zgubił? A może to ja się zgubiłem i błądzę w ciemnościach niewiary? Może to ja nie potrafię dostrzec tego, Który mnie już znalazł i pokochał? Na te pytania trzeba sobie odpowiedzieć i rekolekcje miały ku temu służyć.
Odnajdywanie Jezusa dokonuje się przede wszystkim przez sakramenty, źródła łaski i mocy. W czasie rekolekcji odkrywaliśmy właśnie Jezusa w Sakramencie Pokuty i Pojednania, w Sakramencie Eucharystii, oraz w Sakramentach Kapłaństwa i Małżeństwa.
Grzech i Sakrament Pojednania
Sytuacja grzechu jest poniekąd odwróceniem się od Jezusa, zamknięciem oczu i poruszaniem się po omacku. Grzech jest obecny w życiu każdego człowieka, dlatego też człowiek wciąż musi szukać, odnajdywać swoją drogę do Chrystusa. Zupełne przebudzenie, odnalezienie właściwej drogi dokonuje się w Sakramencie Pokuty. Jakże to wspaniałe, że Jezus wiedząc o naszej słabości dał nam taki sposób odnajdywania siebie i tak właściwie to On wciąż nas szuka, a my tylko możemy odpowiedzieć na Jego wezwanie.
Eucharystia
Eucharystia jest dziękczynieniem i oddaniem czci Bogu. Dziękczynienia nie można oddzielić od ofiary, bo prawdziwe dziękczynienie wyraża się w życiu ofiarnym. Istotnym sensem Eucharystii jest zbawcza ofiara Chrystusa i Kościoła Ojcu Niebieskiemu. W tej ofierze Eucharystii dokonuje się ciągle dzieło naszego odkupienia, które jest czynnością i Chrystusa i Kościoła. Przybiera ona charakter uczty ofiarnej. Ma ona wyrażać pokarm miłości Tego, który za nas umarł. Miłość Ukrzyżowanego zwraca się do każdego człowieka w sposób osobisty. Uczta staje się szansą zjednoczenia z miłością zbawiającą, aby moc ta mogła działać w nas i przez nas w świecie
Kapłaństwo i Małżeństwo
Wezwanie do realizacji swojego powołania przejawia się w wyborze swojej drogi życiowej, która może dokonywać się poprzez pójście drogą powołania małżeńskiego, zakonnego i kapłańskiego. Bóg powołuje każdego do realizacji siebie samego poprzez wybór odpowiedniej drogi. Oczywiście człowiek jako istota wolna może wybrać inną drogę, jednakże nie będzie mógł się w pełni zrealizować, nie poczuje pełni szczęścia, które Bóg zaplanował i pragnie ofiarować człowiekowi jako swemu umiłowanemu dziecku.

początek