Tu autem, frater B., et quicumque post te institutus fuerit Prior,(82) illud semper habeatis in mente, et servetis in opere, quod Dominus ait in Evangelio: Quicumque voluerit inter vos maior fieri, erit minister vester, et quicumque voluerit inter vos primus esse, erit vester servus.(83)

XVII

Ty zaś, bracie B., a także twoi następcy pełniący urząd Przeora,(82) zachowujcie pilnie w pamięci i wprowadzajcie w czyn słowa Chrystusa z Ewangelii: Kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym.(83)

82/ Zobacz przypis 20.

83/ Tekst Mt 20,26-27 jest tutaj odniesiony do przeora i określa, w jaki sposób powinien sprawować swoją służbę. Odniesienia do tego tekstu czynią także inne reguły: Reguła św. Bazylego (Regilae brevius tractatae 1; PG 32:1082) i Reguła św. Augustyna (Regula S. Augustini 2). Mateusz opisuje spotkanie Jezusa z matką Jakuba i Jana, która prosi, aby ci dwaj zajęli honorowe miejsca w Jego królestwie. Jezus wyjaśnia, że wzajemne relacje w grupie Jego uczniów powinny różnić się od tych, które istnieją między wielkimi tego świata. Jako przykład wskazuje na Syna Człowieczego, który przyszedł nie po to, by mu służono, ale aby służyć.

Odwołując się do tego fragmentu Reguła opisuje atmosferę, jaka powinna cechować przywództwo we wspólnocie karmelitańskiej: przeor nie jest ustanowiony po to, aby otrzymywać honory i rządzić przez okazywanie swojej mocy nad innymi, ale po to, aby służyć i być gwarantem trwałości wspólnoty. Taką postawę potwierdza obraz przeora, który wyłonił się z wcześniejszych tekstów Reguły dotyczących jego funkcji (przyp. 20, 22) i kwestii wierności (przyp. 7, 23). Być przeorem oznacza być pierwszym sługą wspólnoty i jej celu.

Powrót do Reguły

początek