Powrót do Reguły

Hii qui horas cannonicas(41) cum clericis dicere norunt, eas dicant secundum constitutionem sacrorum patrum et Ecclesiae approbatam consuetudinem. Qui eas non noverunt, viginti quinque vicibus 'Pater noster' dicant in nocturnis vigiliis, exceptis Dominicis et solemnibus diebus, in quorum vigiliis praedictum numerum statuimus duplicari, ut dicatur 'Pater noster' vicibus quinquaginta. Septies autem eadem dicatur oratio in laudibus matutinis. In aliis quoque horis septies similiter eadem sigillatim dicatur oratio, praeter officia vespertina, in quibus ipsam quidecies dicere debeatis.

VIII

Ci, którzy umieją odmawiać godziny kanoniczne(41) z duchownymi, niech je odmawiają zgodnie z postanowieniem świętych Ojców i według zatwierdzonego przez Kościół zwyczaju. Ci natomiast, którzy tego nie umieją, mają w czasie nocnego czuwania odmówić dwadzieścia pięć razy 'Ojcze nasz', z wyjątkiem niedziel i dni uroczystych, kiedy to w czasie nocnego czuwania postanawiamy wspomnianą liczbę podwoić, tak że należy odmówić 'Ojcze nasz' pięćdziesiąt razy. Siedem zaś razy należy tę samą modlitwę odmówić w miejsce jutrzni oraz innych godzin kanonicznych, z wyjątkiem nieszporów, kiedy odmówić ją trzeba piętnaście razy.

41/ Przemyśliwanie ustami i sercem zapamiętanych słów Pisma Świętego, szczególnie Psalmów, było charakterystyczną cechą duchowości eremickiej (rozdz. 7, przyp.39-40). Wydaje się, że w formule życia Alberta ten zwyczaj był w jakiś sposób uregulowany, ponieważ nakazuje on wszystkim braciom umiejącym czytać odmawianie Psalmów przeznaczonych na poszczególne części dnia. Ci, którzy nie umieją czytać, są zobowiązani do odmawiania Ojcze nasz. Wewnętrzne przepisy odnoszące się do tych praktyk były prywatną dewocją karmelitańską. Innocenty IV dokonał w tej kwestii zasadniczej zmiany: w miejsce Psalmów wprowadza godziny kanoniczne.

Odmawianie godzin kanonicznych było nowością nie tylko dla Karmelitów, ale także dla innych zakonów żebrzących, od których wymagano zaakceptowania tego zwyczaju. Był on bowiem częścią liturgicznej służby Kościoła.

Klauzula: Ci, którzy umieją odmawiać godziny kanoniczne z duchowieństwem, odnosi się najprawdopodobniej do świeckich braci zakonnych, którzy są w stanie je odmawiać z kapłanami.

Powrót do Reguły

początek