św. Nuno Álvarez Pereira

Patron na trudne czasy
św. Nuno Álvarez Pereira

Nuno (Noniusz) Álvares Pereira urodził się 24 czerwca 1360 w Cernach, zmarł 1 kwietnia 1431 w Lizbonie. Był rycerzem i arystokratą, politykiem i głównym dowódcą wojsk portugalskich. Żył w czasach burzliwych, kiedy to Portugalia za wszelką cenę starała się uwolnić spod dominacji kastylijskiej (hiszpańskiej) i uzyskać niepodległość. Uważany jest za bohatera narodowego i współtwórcę niepodległości Portugalii.

W wieku dwudziestu trzech lat Nuno Álvares Pereira dzięki szczególnym zdolnościom i geniuszowi militarnemu został mianowany głównodowodzącym siłami portugalskimi, co oznaczało, że po królu był najważniejszą 
i najpotężniejszą osobą w królestwie. Jako dowódca wojskowy odniósł zwycięstwo w licznych bitwach z siłami kastylijskimi, a to dało początek niepodległości Portugalii.

W lipcu 1422 roku Nuno zostawił swój dom, bogactwa rozdał  ubogim, wyrzekł się władzy, zaszczytów i wstąpił do klasztoru karmelitańskiego 
w Lizbonie, którego był fundatorem.  Przez rok żył tam razem z braćmi zajmując się pracą przy wykończeniu kościoła i klasztoru. Dużo czasu spędzał na placu budowy, nadzorował robotników i osobiście wykonywał wiele ręcznych wykończeń. Po roku czasu złożył śluby i został prostym bratem zakonnym, przybierając imię: Noniusz od Matki Bożej.

Jako brat zakonny zajmował się najbardziej „upokarzającymi” pracami w klasztorze. Przełożeni próbowali mu to wyperswadować, byli wręcz zawstydzeni, że człowiek z jego „pozycją” wykonuje tego typu czynności. Można sobie wyobrazić jakim zdziwieniem i zaskoczeniem dla Lizbończyków było widzieć ”Niepokonanego” (tak powszechnie nazywano go w czasie wojny z Kastylią) chodzącego po mieście i proszącego o jałmużnę. Sam król naciskał na przełożonych, aby przekonali Noniusza i zabronili mu kwestować na ulicach i placach Lizbony, czy też usługiwać biednym w zorganizowanej dla nich stołówce. Świętość jego życia i wiara w moc jego wstawiennictwa były tak znane i szanowane, że gdy przechodził wiele osób prosiło go 
o błogosławieństwo, czy też próbowało ucałować jego rękę lub dotknąć brzegu połatanego habitu.

Brat Noniusz od Matki Bożej zmarł w opinii świętości 1 kwietnia 1431 roku w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. Dwór królewski, Lizbona i Portugalia uroczystym pogrzebem oddali cześć temu pokornemu bratu, okrzykując go bohaterem narodowym i świętym. Jego grób w krypcie Kościoła Karmelitów stał się miejscem licznych pielgrzymek i modlitwy. W kronikach klasztornych dokładnie opisanych i udokumentowanych jest 82 cudów i uzdrowień, a o wielu innych tylko się wspomina.

23 stycznia 1918 roku Benedykt XV uznał go za błogosławionego ze względu na kult utrzymujący się od niepamiętnych czasów, stawiając go jako wzór dla walczących w pierwszej wojnie światowej, by nie zapominali o chrześcijańskiej miłości bliźniego i dążyli do sprawiedliwego pokoju. Proces kanonizacyjny rozpoczęty już w 1940 roku zakończył się uroczystością kanonizacyjną 26 kwietnia 2009 roku. 


Święci i błogosławieni

Duchowość karmelitańska

MODLITWA O POWOŁANIA

REKOLEKCJE POWOŁANIOWE

WARUNKI PRZYJĘCIA DO ZAKONU

ŚWIADECTWA

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
112 0.37067413330078