60 lat od święceń o. Andrzeja Zonki O.Carm

24 lutego 2021

Dziś mija 60 lat od święceń kapłańskich o. Andrzeja Zonki O.Carm– to święto dziękczynienia polskiego Karmelu za dar kapłaństwa i Eucharystii!

Ojciec Andrzej Zonko urodził się 1 stycznia 1935r. w uroczystość Maryi, Świętej Bożej Rodzicielki w wiosce Obory, gdzie od 1605r. w Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej posługują Karmelici. Na Chrzcie św. otrzymał imię Henryk. Kiedy ma 4 lata, wybucha II Wojna Światowa. Okres wojny spędza z rodzicami Stanisławem i Stanisławą w rodzinnej wiosce. Po ukończeniu siódmej klasy został przyjęty do Małego Seminarium Karmelitów (Marianatu) w Pilźnie, gdzie także znajduje się łaskami słynący wizerunek Maryi – obraz Matki Bożej Pocieszenia. Po likwidacji w 1952r. przez władze komunistyczne karmelitańskiego Marianatu, zostaje przyjęty do Nowicjatu Zakonu Karmelitów. Po ukończeniu formacji nowicjackiej 31 sierpnia 1953r. złożył pierwsze śluby i przyjął imię Andrzej. W 1956r. przyjął śluby wieczyste, a 24 lutego 1961r. święcenia prezbiteratu. Pierwsze kroki w kapłaństwie to przede wszystkim odpowiedzialna funkcja katechety w klasztorze w Krakowie i posługa w sanktuarium w Pilźnie. Od 1967r. pełnił urząd Dyrektora Ośrodka Powołań i został wybrany na definitora do Rady Prowincji. W lipcu 1970r. został mianowany przeorem klasztoru w Pilźnie. W 1979r. rozpoczął swoje obowiązki wikariusza parafii i katechety w klasztorze w Baborowie. Po trzech latach wraca do klasztoru w Krakowie, gdzie zostaje mianowany przeorem konwentu, a od 1 marca 1983r. zostaje mianowany pierwszym proboszczem Parafii pw. Nawiedzenia NMP. W 1988r. zostaje przeniesiony ponownie do Baborowa, gdzie przejmuje obowiązki miejscowej parafii. Od 26 czerwca 1991r. zostaje przeniesiony do klasztoru w Krakowie, gdzie pełni obowiązki definitora Prowincji i zamianowany zostaje spowiednikiem Sióstr Wizytek. W 1994r. wchodzi w skład „Komisji przygotowawczej obchodów 600 – lecia pobytu Karmelitów w Polsce”. W tym samym roku zostaje ponownie mianowany przeorem klasztoru krakowskiego, a rok później zostaje także wikariuszem Prowincjała. Obowiązki przeora wypełnia do lipca 1997r. i pozostaje w klasztorze krakowskim „pro familia”, gdzie pełni obowiązki definitora Prowincji. W czerwcu 2003r. zostaje ponownie zamianowany na urząd przeora w Krakowie. W 2004r. po niespodziewanej śmierci o. Prowincjała Leszka Pawlak, na mocy przepisów Konstytucji Zakonu, pełni obowiązki Wikariusza Prowincji i zwołuje nadzwyczajną Kapitułę Prowincji, której celem będzie dokonanie wyboru nowego prowincjała. W 2008r. przygotowuje wraz całym konwentem wielki jubileusz 125 – lecia koronacji obrazu Matki Bożej Piaskowej – pierwszego koronowanego obrazu Maryi w Archidiecezji Krakowskiej. Urząd przeora piastuje do obchodów rocznicy koronacji. W Krakowie posługuje też do dnia dzisiejszego jako kapelan Szpitala Położniczego przy ul. Siemiradzkiego. W 2011r. wraz z o. Michałem Wojnarowskim obchodzi jubileusz 50 – lecia kapłaństwa. W okolicznościowym liście z tej okazji ówczesny Prowincjał o. Dariusz Borek napisał: „Kapłaństwo (…) Ten służebny jego wymiar realizowałeś w naszych wspólnotach zakonnych pełniąc różne i odpowiedzialne funkcje przez ostatnie 50 lat swojego życia”. Dziś, od dnia złotego jubileuszu mija kolejne 10 lat, a o. Andrzej nie traci sił w posłudze. Codziennie, w dni powszednie, w krakowskiej Bazylice „Na Piasku” sprawuje „swoją” Mszę o godz. 8.00 a o 9.00 służy sakramentem pokuty i pojednania. W niedzielę idzie do swojego szpitala położniczego , bo jak sam uważa „takiemu staruchowi jak on to już wolno być kapelanem w tym szpitalu”. Ponadto zaangażowany jest w wiele wydarzeń patriotycznych i wciąż z charyzmą głosi okolicznościowe kazania.  

Powyższe – to zaledwie garść – resume tego, jak wyglądało życie zakonne o. Andrzeja – dla nas zakonników – współbrata, dla wiernych – duszpasterza, dla przyjaciół – przyjaciela. Dzisiaj chcemy pamiętać o Tobie o. Andrzeju w modlitwie przed obrazem Maryi, tej którą tak ukochałeś, czego dowodem jest noszona przez Ciebie z dumą święta szata Szkaplerza poświęconego Jej Zakonu. Chcemy dziękować Bogu za dar Twojego kapłaństwa i prosić, byś jak najdłużej nam i ludziom służył z miłością i z oddaniem.   

 

Duchowość karmelitańska

Polecamy

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
103 0.06507420539856