Support dla Synodu

Rozważania

14 października 2018

11 października br. w karmelitańskiej bazylice „Na Piasku” w Krakowie odbyło się czuwanie modlitewne w ramach wydarzenia „Support dla Synodu”. Inicjatywa modlitewnej sztafety zrodziła się podczas Ogólnopolskiej Kongregacji Duszpasterstwa Powołań, która odbyła się w lutym w Krakowie. „To pierwsza i fundamentalna sprawa. Powołanie jest inicjatywą Boga, a skoro tak, to podstawowym źródłem troski o powołania jest modlitwa. Tchnienie Bożego Ducha i Boże działanie wykracza poza nasze ludzkie wyobrażenia. To nie my tworzymy powołania, nie my je rozdzielamy” – tłumaczył wówczas ideę modlitewnej sztafety bp Marek Solarczyk.Modlitewna sztafeta rozpoczęła się w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Krakowskiej 3 października a potrwa w Krakowie do 28 października. Spotkania odbywają się w różnych kościołach i klasztorach na terenie miasta. XV Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów nt. „Młodzież, wiara i rozeznawanie powołania” trwa w Rzymie od 3-28 października br.: http://www.synod2018.pl/index.php/vademecum-synodu/dokumenty-synodalne/9-uncategorised/302-archidiecezja-krakowska-support-dla-synodu

Rozważania przygotowane przez karmelitańskich kleryków w czasie czuwania „Support dla Synodu”

Księga, która znajduje się na ołtarzu symbolizuje „Księgę pierwszych mnichów”, która jest dziełem prezentującym wczesną duchowość karmelitańską.

<< Odejdź stąd i udaj się na wschód, by ukryć się przy potoku Kerit, który jest na wschód od Jordanu. Wodę będziesz pił z potoku, krukom zaś kazałem, żeby cię tam żywiły>>.

Tymi słowami Duch Święty natchnął proroka Eliasza, którego przykładem pociągnięci rycerze, pielgrzymi i pokutnicy z Europy, słysząc o świętości Góry Karmel, dołączali się do mieszkających tam pustelników.

Dla nas, ludzi XXI wieku słowa te mają znaczenie duchowe. Bóg nie wymaga od nas abyśmy przeprowadzali się i podróżowali. Natomiast zachęca nas aby:

  •  „odejdź stąd” – było dla nas wyrzeczeniem się ziemskich rzeczy.
  • „udaj się na wschód” – było dla nas życiem z dala od grzechu i samowoli.
  • „ukryj się przy potoku Kerit” – było dla nas czasem samotności i wyciszenia.„który jest na wschód od Jordanu” – było dla nas oderwaniem się od grzechu przez miłość.

Jeśli to będziemy realizować, Bóg zrealizuje daną nam obietnicę:

  • „wodę będziesz pił z potoku” – czyli doświadczysz doskonałej jedności z Bogiem, niekończących się delikatnych i duchowych pociech, które przepływają przez umysł z gwałtownością potoku i przeobfitą radością.
  • „krukom zaś kazałem, żeby cię żywiły” – Bóg pomoże nam wytrwać w doskonałości eremickiego życia. Bo pomimo niewypowiedzianych radości jego łask, z powodu słabości naszego ciała tracimy je i powracamy do siebie.

Panie Jezu Chryste! Eremici z Góry Karmel przybyli tam wierząc, że mogą prowadzić bardziej święte i oddane Tobie życie, będąc w fizycznej łączności z miejscami uświęconymi obecnością Twoją lub świętych.

My przychodzimy do Ciebie, aby przemieniać nasze życie, żeby stawało się ono bardziej święte. Prosimy Cię, abyś tchnął w nasze serca swojego Ducha. Tego samego, którego posłałeś Apostołom do wieczernika i tego samego, który połączył w jedno obcych ludzi, którzy spotkali się na Górze Karmel.

Niech Duch Święty połączy w jednej modlitwie nas tu zebranych przed Twoim Obliczem utajonym w Najświętszym Sakramencie. Niech zaniesie przed tron Ojca nasze modlitwy i obdarzy swym błogosławieństwem i potrzebnymi łaskami biskupów uczestniczących w synodzie dotyczącym młodych.

<<Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli dwóch z was na ziemi zgodnie o coś prosić będzie, to wszystko otrzymają od mojego Ojca, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich>>.

***

O, Oblubieńcze ludzi i aniołów! + Jak wielka jest przepaść między istnieniem i nieistnieniem.+ Wszechświat z całą swoją wielkością i cudownością+ był stworzony z niczego. +Słusznie aniołowie stoją w osłupieniu+ nad nieskończonością Twojego Majestatu, + nad Twoją miłością i nieskończoną dobrocią. + Jak bardzo powinni nas swoją postawą zadziwiać,+ nas, ludzi, którzy w porównaniu z nimi + jesteśmy niczym.

 Jan od św. Samsona, + francuski brat zakonu karmelitańskiego + żył w XVI-XVII w. + Mając 3 lata stracił wzrok, + w zakonie pełnił funkcję organisty + oraz uczył nowicjuszy modlitwy i duchowych tajemnic. + Stał się duchowym filarem reformy tureńskiej, + która odnowiła życie duchowe całego naszego zakonu. + Nazywany jest najgłębszym z mistyków francuskich, + najświetniejszym przedstawicielem francuskiej szkoły mistycznej, + francuskim Janem od Krzyża.+

Jan uczył młodych zakonników sposobu modlitwy, + którą nazwał aspiracją. + Jego uczniowie tak spisali jego słowa: +

Droga aspiracji polega na praktykowaniu poufnej, + pełnej szacunku, + miłosnej + i swobodnej konwersacji. + Dzięki niej miłośnik Boga + wznosi się do Niego na różnych stopniach. + Ten sposób jest tak wspaniały, + że dzięki jego praktykowaniu + wkrótce dojdziesz na szczyt doskonałości, + zakochując się w miłości.+

Aspiracja jest wyrazem miłości; + miłości tak czysto i radykalnie przeżywanej, +że aż przekraczającej wszystkie inne miłości + dostępne zmysłom, rozumowi i intelektowi. + Dzięki gorącości i mocy Bożego Ducha, + którego w sobie zawiera, + aspiracja dosięga samej jedności z Bogiem. +

Panie, prosimy Cię w intencji synodu młodych, + aby oni, + pociągnięci więzami Twej miłości + wnikali w głębię ducha, + odkrywali niesamowitą przygodę modlitwy + i odnajdywali Cię skrytego w ciszy własnego serca. +

Jezus, przebywając w jakimś miejscu, modlił się, + a kiedy skończył, rzekł jeden z uczniów do Niego: + «Panie, naucz nas modlić się[...]+(Łk 11, 1)

***

„A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. 26 Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». 27 Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.”

Michał Ballaert urodził się 5 kwietnia 1621 r w Brukseli. Już od wczesnych lat dostrzegano u Michała delikatną, aczkolwiek solidną pobożność, która pomagała mu w późniejszym czasie wejść na trudne drogi mistycznego życia i rozwinąć nie dającą się zbyt łatwo zniechęcić gorliwość w służbie Bogu i jego dziewiczej Matki. Niemała rolę odegrała tutaj religijna atmosfera rodzinnego domu. Wstąpiwszy do karmelitów, swoje pierwsze śluby złożył 14 października 1640r w klasztorze w Brukseli, święcenia kapłańskie otrzymał 10 lipca 1645r. Był prof. teologii i filozofii, zmarł 2 grudnia 1684 r pozostawiając po sobie wiele dzieł i opinię przełożonego wyjątkowej jakości i głębokim życiu duchowym.

W Maryi, z Maryją, przez Maryję i dla Maryi. Wydaje się, że niektóre dzieci Maryi, czy to przez zwyczaj nieustannego myślenia o Niej jako o ukochanej Matce, czy to też przez częste natchnienia i działanie w nich Ducha Jezusa skierowane ku tej najsłodszej Matce, poddają się kierownictwu Jej ducha, który stopniowo bierze je w posiadanie, przekształca i ożywia, a w konsekwencji, jako swe najdroższe dzieci, przysposabia do przyjęcia cech Jej charakteru. Możemy więc powiedzieć, że są one przekształcone w Maryję, że Jej Duch mieszka w nich i wpływa na wszystko co czynią.

Gdy Maryja pragnie ukształtować dusze swych ukochanych dzieci, przekazuje im swojego Ducha, to znaczy Ducha Jezusa, który formuje w nich Jej cnoty, Jej charakter i Jej sposób działania. Dzięki temu wydają się być oni przekształceni w Maryję, a Jej Duch mieszka w nich, a raczej Duch Jezusa mieszka i działa w nich, jak czynił to w Maryi. I tak jak mógł powiedzieć Apostoł: Nie żyje już ja, lecz żyje we mnie Chrystus, tak mogą powiedzieć te dusze: Nie żyje już ja, lecz żyje we mnie Maryja. Wszystko co sprzeciwia się Jej Duchowi jest z duszy wykorzeniane, a wszystko co jest z Nim w harmonii mieszka w nich, a raczej Duch Jezusa mieszka i działa w nich, jak czynił to w Maryi.

Niech Ten, który przez wstawiennictwo swojej ukochanej Matki zaszczepił w naszych duszach pragnienie maryjnego życia, raczy je również doprowadzić w nas do doskonałości. Jezus błogosławiony na wieki Amen.

„Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie.”

***

 Panie Jezu, obecny w śnieżno – białej Hostii, pragniemy przybliżyć się do Ciebie, niechaj przykład życia Św. Magdaleny de Pazzi pociągnie nas ku Tobie.

Św. Magdalena modliła się gorąco o odnowę Kościoła i zachęcała siostry do ewangelicznej doskonałości. Hasłem jej życia było: "cierpieć i nie umierać" – Cierpieć za dusze czyśćcowe, za grzeszników, gorszycieli i przede wszystkim za siebie samego z powodu swoich grzesznych upadków. Oczyszczona przez cierpienia, doznała wielkich przeżyć mistycznych.

Naucz nas Jezu znosić cierpienie jak Ty je znosiłeś na krzyżu i pokaż jaki ma właściwy wymiar, gdyż „On nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wydał”.

 Chcemy uczyć się przyjmować wszystko co nas spotyka, wypełniając wolę Bożą tak, jak to robiła św. Magdalena de Pazzi, która już w wieku 19 lat była gotowa przyjąć z rąk Chrystusa koronę cierniową zadającą jej ogromne bóle głowy oraz stygmaty.

Pomóż nam Panie wybielić nasze serca, aby się stały jak owa hostia w monstrancji, pragniemy być czyści i powtarzać słowa modlitwy św. Marii Magdaleny: Przybądź, czystej myśli pokarmie, źródło wszelkiego dobra, zbiorze wszelkiej czystości.

Przyjdź i zabierz wszystko, co przeszkadza nam być zabranym przez Ciebie.

Z księgi Hioba: „Choćby mnie zabił Wszechmocny – ufam”

 

 

 

 

Duchowość karmelitańska

MODLITWA O POWOŁANIA

REKOLEKCJE POWOŁANIOWE

WARUNKI PRZYJĘCIA DO ZAKONU

ŚWIADECTWA

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
100 0.14602899551392